تبلیغات
دلتنگی های من
گل پونه های وحشی دشت امیدم وقت سحر شد *** خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد *** من مانده ام تنهای تنها، من مانده ام تنها میان سیل غم ها *** گل پونه ها، نامهربانی آتشم زدم *** گل پونه ها، بی هم زبانی آتشم زد *** می خواهم اكنون تا سحرگاهان بداند *** افسرده ام، دیوانه ام، آزرده جانم...


(زندگی )

تا سحر ای شمع بر بالین من بیدار باش

امشــــب از بـــــحر خـــدا بیـــدار بــاش

ســایــــــه ی غــــــم ناگهان بر دل نشت

رحـــــم كن امشب مــــــرا غمخوار باش

آه ای یــــــــاران به فریــــــــــــادم رسید

ور نــــــــــه مرگ امشب به فریادم رسد



فرزند آدم  چهارشنبه 1 آذر 1385 : ساعت 01:11 ب.ظ     نظر( )