تبلیغات
دلتنگی های من
گل پونه های وحشی دشت امیدم وقت سحر شد *** خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد *** من مانده ام تنهای تنها، من مانده ام تنها میان سیل غم ها *** گل پونه ها، نامهربانی آتشم زدم *** گل پونه ها، بی هم زبانی آتشم زد *** می خواهم اكنون تا سحرگاهان بداند *** افسرده ام، دیوانه ام، آزرده جانم...


(كلام شریعتی )

خدایا به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری

 لحظه ای که برای آن گذشت حسرت نخورم،

و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگ وار نباشم.

خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز !

چگونه مردن را خود خواهم آموخت.

...

..

.

دکتر علی شریعتی



فرزند آدم  جمعه 9 دی 1384 : ساعت 08:12 ق.ظ     نظر( )