تبلیغات
دلتنگی های من
گل پونه های وحشی دشت امیدم وقت سحر شد *** خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد *** من مانده ام تنهای تنها، من مانده ام تنها میان سیل غم ها *** گل پونه ها، نامهربانی آتشم زدم *** گل پونه ها، بی هم زبانی آتشم زد *** می خواهم اكنون تا سحرگاهان بداند *** افسرده ام، دیوانه ام، آزرده جانم...


(زندگی )

یــــك شــــب آتـــش   در   نیسـتانـــی فتاد

سوخت چون اشكی كــه  بـر جـا، می فتاد

                   شعـــله تا ســـر گرم كـــــار خـویـــش شد

                   هــر نـــــی   شمع  مزار  خـــویــــش شد

نــــی به آتــش گفت: كین آشوب چیست؟

مرتـــو را زیــن سوختن مطلوب چیست؟

                                گفت: آتش بی سـبـب نفروختم!

                                دعوی بی معنی ات را سوختم!

زان كه می گفتی: نی ام با صد نُمود

هـمچنان در بنــد خـــود بودی كه بود

                        مرد را دردی اگـر باشد خـوش اسـت

                        درد بی دردی عــلاجــش آتـــش است.

 



فرزند آدم  سه شنبه 6 دی 1384 : ساعت 12:12 ب.ظ     نظر( )